Het team van Mercedes domineerde de Britse Grand Prix zoals ze de afgelopen jaren wel vaker Grand Prix' volledig naar hun hand hebben gezet. De Duitsers lijken het probleem met de banden dat hun eerder dit jaar parten heeft gespeeld volledig onder controle te hebben.
Mercedes begon het weekend op het circuit van Silverstone gezien de aard van de baan als favoriet en maakte die favorietenrol meer dan waar. De eerste vrije training werd op plek 1 en plek 2 afgesloten waarbij Valtteri Bottas nipt sneller was dan Lewis Hamilton. De concurrentie wist toen al hoe laat het was. Beide Mercedessen reden hun tijd immers op softbanden, terwijl de eerste achtervolger, Max Verstappen, zijn beste tijd op supersofts had gereden en toch meer dan een halve seconde toe moest staan.
Dat beeld werd bevestigd in de tweede vrije training. Bottas was wederom sneller dan Hamilton, maar dat daar deze keer ook een supersoft voor nodig. De Fin was halve tiende sneller dan zijn Britse teamgenoot en zag de Ferrari's van Vettel en Raikkonen al bijna een halve seconde toegeven.
In de derde vrije training was Hamilton eindelijk het snelst van allemaal, al kwam Sebastian Vettel erg dichtbij. Voor Valtteri Bottas speelde toen al andere zaken. De Fin moest zijn aanvalsplan voor het weekend bijstellen toen duidelijk werd dat hij een gridstraf van vijf plekken zou krijgen vanwege het vervangen van zijn versnellingsbak. Een alternatieve strategie werd gevraagd.
In de kwalificatie stond er geen maat op Hamilton. De Brit was in Q3 toen het er om ging ruim sneller dan beide Ferrari's. Bottas sloot aan op P4, maar koos voor een andere strategie. Waar Hamilton, de Ferrari's en de Red Bull's van start gingen op supersofts, vertrok Bottas vanaf P9 op softs. Het zorgde er voor dat de Fin op zondag tijdens de race flink langer door kon rijden dan bijvoorbeeld Vettel (stop in ronde 18), Verstappen (stop in ronde 19) en Raikkonen (stop in ronde 24). Daarnaast had Bottas het voordeel dat hij de tweede stint reed op supersofts en dus zijn concurrenten één voor één kon binnen hengelen. Die strategie pakte, mede doordat de Fin in de eerste fase sterk reed en diverse coureurs gemakkelijk passeerde, succesvol uit. Sebastian Vettel was, in twee pogingen, kansloos en Bottas stevende af op een knappe podiumplek. Toen Kimi Raikkonen plotseling te maken kreeg met falend Italiaans rubber was de zegetocht van Bottas helemaal compleet.
Nou ja, bijna compleet. Hij won immers niet. Die eer was weggelegd voor Lewis Hamilton die bij de start afscheid nam van zijn concurrenten en ze pas na het zwaaien van de finishvlag weer terug zag. Hamilton domineerde als in zijn beste jaren en gaf tijdens de persconferentie eerlijk toe dat het volgen van de inhaalrace van Bottas op de schermen langs de baan spannender was dan zijn eigen race. Aan het eind van de race reed hij, omdat ook hij wat issues met zijn schoeisel begon te ondervinden, nog maar op 60%. Het was meer dan voldoende voor de zege en dat moet de concurrentie de nodige nachtmerries gaan geven de komende dagen.
- Hans van Brunschot