Veel fans van Max Verstappen kennen Jan Lammers, die vandaag zijn 61ste verjaardag viert, waarschijnlijk alleen als Max-positivo slash analist voor onder andere NOS Studio Sport, maar jarenlang was Lammers de meest succesvolle Nederlandse autocoureur aller tijden en heeft hij nog altijd een bijzonder Formule 1 record op zijn naam staan.
Tien jaar en drie maanden. Op de kop af. Zolang zit er tussen de twee-na-laatste en één-na-laatste Grand Prix waar Jan Lammers aan de start zou staan. Het is nog altijd het record 'Langste periode tussen 2 Grand Prix' starts'. Het zal waarschijnlijk wel nooit gebroken worden.
De op 2 juni 1956 in Zandvoort geboren Lammers loopt al sinds zijn jonge jaren rond op Circuit Zandvoort. Hij verdiende een paar centen bij door auto's te wassen op de slipschool van Rob Slotemaker. Vanaf zijn 12e werkte hij daar als slip-instructeur, aangemoedigd door Slotemaker, die een talent in Lammers herkende.
Op zijn 16e begon een racecarrière die hem op zijn 23ste in de Formule 1 zou brengen. Zwaar gesponsord door de Nederlandse tabaksfabrikant Theodoor Niemeyer (van het shagmerk Samson) tekende Lammers een contract bij het Formule 1-team van Shadow. Lammers kreeg de talentvolle Elio de Angelis naast zich als teamgenoot en kreeg van de Italiaan alle hoeken van het circuit te zien. Waar De Angelis erin slaagde om met de achterhoede auto drie punten te scoren, noteerde Lammers een negende plaats in Canada als zijn beste resultaat.
In 1980 verhuisde Lammers naar het team van ATS, waar hij er niet in slaagde om zich voor de eerste drie Grand Prix van het jaar te kwalificeren. Toen hij zich eenmaal wel kwalificeerde was het ook meteen goed raak. Bij de Grand Prix van Long Beach reed Lammers zichzelf naar de vierde startplaats, de beste startplaats voor een Nederlandse coureur totdat ene Max Verstappen alle recordboeken begon te herschrijven. Later dat jaar verhuisde Lammers naar het Ensign team, maar WK punten scoorde hij wederom niet.
In 1981 verhuisde hij weer terug naar ATS, maar mocht alleen de eerste vier races van het jaar rijden. Voor 1982 slaagde Lammers er niet in om een stoeltje te vinden, maar mocht halverwege het seizoen instappen bij het team van Theodore. Het werd een fiasco. Van de zes GP's waar Lammers meedeed, slaagde er vijf keer niet in om zichzelf te kwalificeren. Enkel bij de Grand Prix van Nederland stond hij daadwerkelijk op de startopstelling. Jan Lammers vertrok met stille trom uit de Formule 1 en ging in andere series rijden. Het hoogtepunt van zijn loopbaan is ongetwijfeld het winnen van de 24 uur van Le Mans in 1988.
Jaren gingen voorbij en plotseling was het oktober 1992. Lammers was inmiddels 36 maar had de hoop op een terugkeer in de Formule 1 nooit opgegeven. In diverse interviews had de coureur laten weten dat hij ooit hoopte terug te keren, maar dat niet zou doen bij een achterhoede team. Het team van March was in 1992 geen achterhoede team, maar dat had het team puur te danken aan de Oostenrijker Karl Wendlinger, die dat jaar pas echt debuteerde in de Formule 1, na aan het eind van 1991 al een Grand Prix voor het team gereden te hebben. Wendlinger scoorde 3 WK-punten bij de Grand Prix van Canada en verliet het team twee races voor het eind omdat hij voor 1993 een contract getekend had bij het nieuwe Formule 1 team van Sauber, waar hij meer perspectief zag dan bij het op sponsorgeld van acteurszoon Paul Belmondo, Wendlingers teamgenoot, draaiende team.
Al met al zocht March een coureur voor de laatste twee Grand Prix van 1992 en Lammers zag zijn kans schoon om zich opnieuw te bewijzen in de Formule 1. In een interview uit die tijd met NRC geeft Lammers toe dat hij niet enkel vanwege zijn talent gebeld is. Op de vraag van de journalist of hij grof geld moet betalen antwoord Lammers: 'Daar gaan we weer. Zelfs Mansell moet zich bij Williams inkopen. Maar daar zegt een grote sponsor als Canon of Renault, "hebben jullie Mansell?', daar willen we wel grof voor betalen. Dan komen de tientallen miljoenen los. Er staan 16 Formule I-races op het programma. Kleine teams kunnen daarvoor nauwelijks sponsors vinden. Maar wel rijders die nationaal bekend zijn en daardoor geld kunnen loskrijgen. Daar ben ik nu mee bezig.'
Uiteindelijk is het hem dus gelukt om een sponsor te vinden die zijn stoeltje wilde betalen. Op de zijkant van de March waren grote stickers van sponsor BFI, een afvalverwerker, geplakt. Lammers slaagde er ook tijdens zijn comeback niet in om WK-punten te scoren, maar verzekerde zichzelf wel een van contract bij March voor 1993. Aan de start van een Grand Prix stond hij echter nooit meer, omdat March nog voor de start van het seizoen, door de weigering van motorleverancier Ilmor om motoren te leveren, failliet ging.
Populair F1-Nieuws
Laatste F1-Nieuws
Loading