Op het eerste gezicht is Ferrari met de nieuwe SF71H meer richting de ontwerpfilosofie van Mercedes gekomen dan visa versa, maar toch heeft de Scuderia voornamelijk hun eigen koers gevaren bij het ontwerpen van de nieuwe wagen.
Het belangrijkste en meest in het oog springende verschil met de wagen van vorig jaar is dat Ferrari dit jaar ook gekozen heeft voor een langere wielbasis. Het team volgt daarmee de filosofie van James Allison en Aldo Costa die de W09 ook een langere wielbasis dan de W08 hebben meegegeven. Algemeen werd aangenomen dat Ferrari deze tendens zou volgen en dat is precies zo gebeurt volgens Motorsport.com. De extra wielbasis zou verlengd zijn van 3.594 mm naar 3.760 mm of langer.
Aan de andere kant heeft Ferrari overduidelijk zijn eigen koers gevaren. De sidepods die het team vorig jaar geïntroduceerd heeft en die inmiddels door veel teams zijn gekopieerd zijn op de SF71H verder geëvalueerd. De Italianen hebben naar verwachting de nodige ruimte onder de motorkap vrijgemaakt door het verplaatsen van de radiator van de ERS en hebben gekozen voor meer aerodynamische efficiëntie. Efficiëntie die goed uitkomt met het oog op de introductie van de halo. Het geeft Ferrari de mogelijkheid om wat te spelen met gewicht.
De SF71H is ontzettend smal in de lagere regio van de sidepods richting de achterkant van de bolide. Dit is een ontwerpfilosofie die de Scuderia zelf bedacht heeft. De rankheid van het chassis zorgt er mede voor dat warme lucht van de 062 EVO motor snel afgevoerd moet worden. Ondanks dat de motor niet veranderd is ten opzichte van de motor van 2017, is het bodywork verder geoptimaliseerd.
Ferrari verwacht aerodynamisch een flinke stap voorwaarts gemaakt te hebben en hoopt daarmee hogere topsnelheden te kunnen bereiken. Daar tegenover staat dat de langere wielbasis zorgt voor een toename van gewicht. Net zoals de W08 aan het begin van 2017 kampte met overgewicht, zou het weleens zo kunnen zijn dat de SF71H door de langere wielbasis én de halo aan de zware kant gaat blijken te zijn.