Het Circuit Gilles Villeneuve staat er om bekend dat het enorm belastend is voor de remmen. Het team van Ferrari had speciale remmen van Brembo meegenomen naar het Isle de Notre Dame, maar dat voorkwam niet dat het Italiaanse team toch met remproblemen te maken kreeg.
Kimi Raikkonen kon in de slotfase van de race geen aanval meer doen op beide Force India coureurs omdat hij voorzichtig met zijn remmen om moest gaan ondanks het feit dat Ferrari van Brembo speciale remmen met extra koelingsgaatjes mee had gekregen. Deze vele rijen van zes gaatjes aan de zijkant van de remschrijf waren diagonaal in plaats van horizontaal uitgelijnd.
Naast deze speciale remmen voor hoge belasting bracht Ferrari ook een nieuw aero-pakket mee naar Canada. De belangrijkste kenmerken van deze upgrade zijn een nieuwe, lepelvormige achtervleugel, een herziene versie van de sidepod deflectoren en een nieuwe vloer.
Om te beginnen bij de achtervleugel: De structuur van de vleugel is compleet veranderd. De nieuwe vleugel is voorzien van een lepelvormig hoofdelement en een opstaande klep, gelijk aan de structuur van de achtervleugel van Mercedes. Het centrale deel van de vleugel is meer naar voren geplaatst, waardoor ook de bevestigingspunten veranderd moesten worden. Hierdoor lopen de twee steunpunten in het midden van vleugel niet meer door tot vleugel zelf. De wing-end platen waren in Canada bovendien voorzien van zogenoemde open kieuwen. De nieuwe configuratie van de achtervleugel heeft ook consequenties voor de T-wing. Deze was bij Ferrari in Canada versimpeld zodat er geen ongewenste luchtstroom 'neervalt' op andere onderdelen van de auto.
Speciaal voor Canada heeft Ferrari ook een wijziging doorgevoerd aan de voetplaat waar de deflectors op bevestigd zijn. Ferrari koos voor in totaal vier L-vormige openingen in deze plaat om de rijwindstroom beter over en langs de banden te sturen. Per circuit worden hier nieuwe elementen voor gemaakt omdat de geometrie (de richting en de hoeveelheid) per circuit verschilt.