Okay. Ik moet iets bekennen: Toen Sebastian Vettel debuteerde in Formule 1 had ik eerlijk gezegd niet het idee dat we een coureur aan het werk zagen die zo gezichtsbepalend voor sport zou worden, als de kleine Duitser de laatste jaren geweest is.
Voor degenen die het niet (meer) weten, maar Sebastian Vettel debuteerde in de Formule 1 op 17 juni 2007 tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten, die toen nog op het ‘infield’ circuit van Indianapolis gereden werd. Een week eerder had Robert Kubica zichzelf serieus pijn gedaan door op hoge snelheid letterlijk de hekken in te vliegen bij de Grand Prix van Canada. Vettel was dat jaar test-reservecoureur voor BMW-Sauber en mocht zodoende de geblesseerde Kubica vervangen op ‘Indy’. Hij werd achtste en scoorde daardoor één WK-punt bij zijn debuut. Daarmee werd Vettel op dat moment de jongste coureur die een WK-punt behaald had. Hij nam dat record over van Jenson Button en heeft het inmiddels af moeten staan aan Max Verstappen. Er zouden nog vele records volgen.
De reden dat Vettel op mij geen wereldschokkende indruk maakte was dat hij a) in een BMW Sauber reed en dat was na Ferrari en McLaren dat jaar het derde team. Dus achtste worden is niet zo’n hele denderende prestatie. Tuurlijk, knap van zo’n jong manneke, maar niet meer dan dat. De race erop zat Kubica weer in de auto. Vettels tijd zou nog wel komen.
Die tijd kwam eerder dan verwacht. Drie races later gooide Scuderia Toro Rosso, een team dat met Spyker en Super Aguri aan het strijden was om weg te komen van de laatste startrij, de hopeloos falende Amerikaan Scott Speed (what’s in a name) buiten en stelde Sebastian Vettel aan als diens vervanger. Een vreemde move, want Vettel zat immers goed op de reservebank bij het fabrieksteam van BMW. De eerste races maakte Vettel verpletterend weinig indruk, maar tijdens de totaal verzopen Grand Prix van Japan op het circuit van Fuji kwam die kleine uit Heppenheim bovendrijven. In zijn Toro Rosso streed hij voor het podium met Lewis Hamilton en Mark Webber totdat hij achter de safetycar een inschattingsfout maakte en zichzelf én Webber uit de race torpedeerde. Hoon en schattergelach viel hem ten deel. Een gouden kans verprutst. Een week later werd hij vierde in China, nadat hij als zeventiende was vertrokken. DAT was het moment dat ik wist dat er ‘Schumacheriaanse’ kwaliteiten in Vettel schuilgingen.
In 2008 bleef hij bij Toro Rosso. De eerste vier races zag hij de finishvlag niet. Daarna ging het geleidelijk beter. Vettel scoorde op regelmatige basis punten en liet vlagen van pure klasse zien. En toen was daar Monza. In wederom natte omstandigheden deed Vettel het onmogelijke. Hij zette een Toro Rosso op pole-position. En niet alleen op pole position. De volgende dag reed Vettel op een drijfnat Monza weg bij de concurrentie en won de Italiaanse Grand Prix in wat een paar jaar eerder nog een Minardi heette. Een ongekende prestatie. Ik heb op de bank zitten juichen voor dat kleine mannetje en moest geloof ik zelfs een traantje weg pinken. Dat dit anno 2008 nog kon in de Formule 1. Geweldig.
De leidinggevenden bij Red Bull Racing wisten niet hoe snel ze Vettel moesten promoveren naar het ‘grote’ Red Bull-team. Begin 2009 was het zo ver. Vettel ging eigenlijk op basis van de prestaties van de laatste jaren van een achtermiddenveld team naar een voormiddenveld team, want ook Red Bull was nog niet bijster succesvol in de Formule 1. Sterker, de eerste overwinning voor het energiedrankje was de overwinning van Vettel op Monza in een Toro Rosso. Maar in 2009 waren de reglementen van de Formule 1 op de schop gegaan en was de gevestigde orde de gevestigde orde niet meer. Ferrari had het moeilijk, McLaren had het moeilijk en van BMW Sauber is nooit meer iets vernomen. Brawn GP, de fenix uit de as van het Honda-team, en Red Bull Racing waren plotseling de dominante teams in de Formule 1 en na een overweldigende start kreeg Brawn GP-coureur Jenson Button meer en meer last van die kleine Vettel uit Heppenheim. De jonge Duitser met de vriendelijke lach wist de harten van vele Formule 1 liefhebbers te veroveren met zijn rijkunsten, zijn open, eerlijke nederige houding en zijn oprechte blijheid na een polepositie of een overwinning. Ik gunde Button zijn wereldtitel best, maar hoopte stiekem dat Vettel hem nog bij zou halen. Dat zou het verhaal van de jonge Duitser episch en mythisch tegelijk maken. Zo ver kwam het niet. Button werd wereldkampioen en ging voor veel geld naar McLaren, Brawn GP werd Mercedes GP en Red Bull bleef de jaren erna een topteam. In 2010 werd Vettel voor het eerst wereldkampioen na een zinderende finale. Het was een van de mooiste seizoenen van de laatste jaren en wat was het hem gegund.
De jaren die volgde gaat de geschiedenis in als de ‘Vettel-era’. Nog drie wereldtitels zou hij behalen. Achter elkaar. De ene na de andere en met iedere wereldtitel werd hij onsympathieker. Het was te gemaakt, te gefabriceerd. Te gekocht misschien wel. Het was niet heroïsch. Ondanks het feit dat hij alle recordboeken herschreven heeft zal Vettel nooit zo’n grote kampioen zijn als Senna, Schumacher of zelfs Mika Hakkinen, die ook gewoon het geluk heeft gehad dat hij toevallig op het juiste moment in de beste auto van het veld staat. Het miste drama, het miste heldendaden. Mijn beeld van Vettel heeft zich onherstelbaar bijgesteld toen hij in 2014 zoek werd gereden door Daniel Ricciardo en het voor het eerst in zijn carrière tegenzat. Zijn transfer naar Ferrari was niets meer dan een vlucht weg van Red Bull.
En dan is daar nog het vingertje. Over de herkomst van het vingertje gaan vele verhalen. Wij schreven er ook een artikel over, maar oh, wat heb ik een hekel gekregen aan het vingertje. Het getuigd van arrogantie en het is gewoon weg irritant. Dat is niet zoals ik mijn beeld van Vettel heb gevormd. De laatste jaren heb ik me niet alleen gestoord aan het vingertje. Maar ook aan het gezeur over de boordradio, aan het kleinzerige geneuzel over coureurs die met meer risico rijden dan hij en aan de excuses waarom het weer niet gelukt was om met Mercedes te wedijveren. Vettel was in niets meer de frisse, nederige jongen die hij in het begin van zijn carrière was. Zijn diva-gedrag op en naast de boordradio en de baan kwam mij, en velen met mij, mijn neus uit.
En toen werd het 2017. Wederom nieuwe regels. Een frisse wind. Ferrari is vanaf de eerste wintertest competitief en Vettel heeft iets terug van zijn vroegere glorie. Zijn humeur is veranderd en met ieder succes krijgt Vettel iets terug van de oude Vettel. De oprechte vreugde is terug, het plezier is terug en de nederigheid is terug. Succes met Ferrari werkt louterend voor Vettel. Het is dezelfde voldoening als die Michael Schumacher ervaren moet hebben. Je hebt winnen en je hebt winnen in een Ferrari. Door ook met Ferrari wereldkampioen te worden kan Vettel alsnog een legendarische wereldkampioen worden. Een coureur die niet toevallig enkel op het juiste moment in een snelle auto gezeten heeft, maar daadwerkelijk een team naar een hoger niveau kan tillen. 2017 lijkt vooralsnog zijn kant op te gaan.
Wat zijn nou de meest populaire sporten binnen Nederland? Bekijk het op europalace.com en bij Euro Palace online casino maak jij bovendien nog kans op een leuk financieel extraatje!
Populair F1-Nieuws
Laatste F1-Nieuws
Loading