De FIA introduceert per volgend jaar het cockpitbeschermingsysteem Halo in de Formule 1. Ondanks tonnen kritiek over het uiterlijk is het doel natuurlijk dat de coureurs beter beschermd worden bij een ongeluk. Maar hoeveel helpt de Halo eigenlijk?
De FIA moest afgelopen week een keuze maken welk cockpitsysteem geïntroduceerd zou worden. Door de significante verschillen in het ontwerp van de Shield en de Halo rijst de vraag hoeveel veiliger een coureur kan racen met de Halo.
Waar het Shield, een scherm voor de coureur, ontworpen is om allerlei kleine stukjes materiaal bij het hoofd van de coureur weg te houden, is de Halo specifiek ontworpen voor het bieden van bescherming van grote materialen zoals wielen.
'De 'Halo' is voornamelijk bedoeld als bescherming tegen wielen', legt Formule 1-wedstrijdleider Charlie Whiting uit aan F1Fanatic.co.uk. 'Maar we hebben recentelijk ook gezien dat auto's in contact komen met omgevingsfactoren, zoals een muur of de vangrail. De Halo is erg sterk.'
De Halo is twee keer zo sterk als de bestaande rolstructuur van een wagen en heeft een test doorstaan waarbij een projectiel van 20 kilo met 225 kilometer per uur op het systeem is afgevuurd.
Maar het systeem heeft zijn beperkingen. Jules Bianchi had bij zijn ongeluk op Suzuka 2014 niet minder verwondingen opgelopen als er een Halo op zijn Marussia had gestaan. Het gewicht van Bianchi's wagen (690 kilogram) kwam met 126 kilometer per uur in contact met de kraanwagen. Dit veroorzaakte een veel grotere impactkracht dan wanneer een wiel een auto raakt.
'Het systeem stopt een wiel', zegt Whiting. 'Het systeem beschermd de coureur wanneer hij in contact komt met een muur of wanneer er een andere auto bovenop zijn wagen terechtkomt.'
Dat soort incidenten zijn er de afgelopen jaren een aantal geweest. Max Chilton werd op een haar na gemist door een losgekomen wiel van de wagen van Kimi Raikkonen, Romain Grosjean kwam bij een startcrash in België terecht op de wagen van Fernando Alonso in 2012 en twee jaar geleden belandde Alonso op de cockpit van Raikkonen (zie video hieronder).
Toch zijn er, los van de esthetiek, de nodige kritische vragen te stellen bij de Halo. Het systeem beschermd niet tegen kleine materialen die de coureur kunnen raken. Het ongeluk van Felipe Massa in Hongarije in 2009, waarbij hij een veer van de auto van Rubens Barrichello tegen zijn helm kreeg, zou met een Halo vermoedelijk niets minder heftig geweest zijn.
Toch weerlegt Whiting die kritiek: 'We hebben een
studie gemaakt waarbij we theoretisch onder een paar duizend verschillende invalshoeken materialen op de cockpit afvuren. We hebben geconcludeerd dat in 17% van de gevallen de Halo het materiaal blokkeert voordat het de coureur raakt. Dit in tegenstelling tot 0% zonder Halo.'
Zicht
Een ander punt van kritiek is dat de Halo het zicht van de rijders beperkt. Whiting is het hier niet mee eens. 'Wanneer je het vergelijkt met een LMP1 auto is het zicht uitzonderlijk te noemen. Coureurs die lang in een open cockpit geracet hebben zullen natuurlijk een verschil merken, maar het zicht blijft goed.'
Ook het argument dat de Halo coureurs verhindert om in geval van nood snel uit te kunnen stappen vindt bij Whiting geen gehoor. 'Wanneer een auto op zijn kant of op zijn kop ligt en vlam vat, kan de coureur waarschijnlijk sowieso niet zelf uitstappen. Het eerste wat de marshalls dan moeten doen is de auto terug op zijn wielen zetten, zoals dat nu ook al het geval is. Een auto die op zijn kop ligt is altijd een bron zorg, maar de marshalls zijn tegenwoordig snel ter plaatse.'
De FIA vindt de Halo een duidelijke verbetering van de veiligheid voor de coureurs en vindt het systeem klaar genoeg om te introduceren, ondanks dat velen het een spuuglelijk ding vinden. 'Ik weet dat sommigen het niet mooi vinden', besluit Whiting. 'Maar dat is voor ons nooit een argument geweest om de Halo niet te introduceren.'